skip to Main Content

Anderen over Augustus

In ‘De ruimte’ in Amsterdam werd ik helemaal meegevoerd door meesterverhalenverteller Marin Millenaar, die mij met het verhaal ‘Augustus’ zelfs helemaal deed vergeten dat ik naar een verhalenverteller zat te kijken en te luisteren, zó zeer zat ik er in.

Hoe krijgt hij dat voor elkaar?

Het kan niet anders zijn, lijkt mij, dan doordat hij er zélf ook helemaal in zit.

Hij ís wat hij vertelt, hij leeft het en ademt het. En dus geloof je het.

Nergens ook maar de minste verspreking of hakkeling.

Omdat het als van zelf gaat, volkomen naturel, volkomen evenwichtig.

Hij ontroert, hij neem je mee, hij grijpt je bij je lurven en zet je door dat alles heel dicht bij jezelf weer neer.

Dat is om stil van te worden, en dat is dus razend knap. Kortom: een súper-pakkende belevenis!

 

Pieter de Bruijn Kops, dichter &

redacteur bij Uitgeverij Nieuw Amsterdam

Marin Millenaar, een verteller die je aanraakt.

Hij nam me mee op een emotionele reis. Humor, liefde, woede, ontroering en uiteindelijk een vreugde waarvan ik tranen in mijn ogen kreeg. Ik beleefde het geluk mee van Augustus die zichzelf leert accepteren.

De combinatie van vertelling, zang en gitaarspel maakte er een overdonderende voorstelling van..

Heleen van den Hoven

Boekmaker en auteur

Marin vertelde een verhaal over een jongeman, Augustus, die op bijzondere wijze alles in het leven op een gouden dienblad kreeg aangeleverd, er niets voor hoefde te doen. Het maakte geen mooier mens van hem tot hij gedwongen werd eens in de spiegel te kijken.

Een kinderverhaal? Ja, het verhalen is ook geschikt voor kinderen. De zaal zat echter vol volwassenen die allen meegesleept werden in het verhaal, hingen aan zijn lippen, voelden zich misschien wel weer een beetje kind.

Een verhaal met een moraal waar je nog over nadenkt. Lang over nadenkt in mijn geval.

Wat heerlijk is het om getrakteerd te worden op de welbespraaktheid, de emotie en het enthousiasme van deze verteller.

Ook het luisteren naar een verhaal wordt een verhaal.

Dank hiervoor.

Jos van Ingen

Wat een warme voorstelling, Augustus van Marin Millenaar.

Bij de bewerking of ‘om’werking van het oude verhaal van Herman Hesse heeft Marin de mythische omgeving van het sprookje behouden en toch nieuw gemaakt door van de vrouwenliefhebber Augustus een verwende popgitarist te maken die genoeg krijgt van alle aandacht en helemaal genoeg krijgt van zichzelf.

De voorstelling raakt me zo omdat ik door alle emoties van Augustus de ontroering, blijdschap en woede van de echte Marin hoorde op een niveau dat ik werkelijk indrukwekkend vind.

Daarmee wordt het vertelde en gezongen verhaal zo krachtig!

Maar het mooiste vind ik toch de Liefde.

Marin is zo een LiefdeVolle man en die liefde trilt in zijn stembanden als hij praat en zingt.

Het is precies die Liefde die Augustus eerst niet vinden kon en later leert voelen: de liefde voor de Mensen.

Thea Leeman,

beleidsadviseur in onderwijs,

storyteller en narratief coach

Back To Top